HU Repository

HU Repository serves as an academic and research repository, offering a rich assortment of Haigazian Armenological Review research outputs along with publications from the Armenian Diaspora Research Center (ADRC) and Haigazian University Press (HU Press). Additionally, it hosts a repository of MA and MBA theses.

With a focus to meet the needs of scholars, students, and researchers within and beyond the Haigazian University community, our repository provides seamless access to a diverse range of scholarly materials. Whether you're delving into historical studies, exploring contemporary research topics, or seeking insights from thesis works, the HU Repository stands as a cornerstone for intellectual inquiry and collaboration.

Photo by HU
 

Communities in Haigazian University

Select a community to browse its collections.

Recent Submissions

Thumbnail Image
Item
Thumbnail Image
Item
Thumbnail Image
Item
«Հորովել» բառի տարբեր ստուգաբանութիւն
(2020) Նիկիտ Մարզայեանց
After categorizing Armenian rural songs (Keghchug yerker) into six major groups, Gomidas placed the renowned horovel (kutanerk, plough songs) in the boorish category. Gomidas wrote down the Lori horovel in 1905 in the village of Vartaplur. However, the explanation of the word horovel has been a bone of contention. Gomidas explained it as a corruption of the word aravel, which in this context meant the border area the peasant did not plough and left to the poor. Adjarian, by and large, gave a similar explanation, referring to an old source. The author, however, challenges these explanations as they have no connection either with the land, or with the plough or the very act of ploughing. He argues that in rural Persia the peasant who did not own an ox replaced the ox with human manual labor: one person would hold the plough deep in the soil, while the other would pull the rope attached to it. This act was called hol-o-vel in Persian, i.e. "push and free it". The author hypothesizes that in time this manual labor was reshaped into a labor song, and the inclusion of the ox in the case of the Armenian peasant did not lead to changing the name of this act. Eventually the term was corrupted to horovel. The author refers to the word hlovor in one of the Armenian dialects, which comes very close to horovel. Moreover, he states that Armenian villagers of Charmahal in the district of Ispahan used the word hola anel, which meant to tread with the feet and push in Persian.
Thumbnail Image
Item
Հայերի համարկումը եւ/կամ ձուլումը Ֆրանսիայում (1920-2000ականներ) (ակնարկ)
(2020) Վեր. Ռընէ Լեւոնեան
After the Armenian Genocide at the start of the twentieth century, Armenians dispersed across the world. They settled in France from 1923. This presentation studies the five generations of Armenians who have followed one after the other in France since that date. Each of these five generations has faced the question of adaptation to their new country. In the beginning, it was very difficult for the first generation to get used to their new life. The following generations gradually found their place in French society. The question remains open today: Can we, 100 years later, continue to keep our Armenian identity? Can we have a double culture? Should we completely eliminate our origins to better integrate? It is a great challenge and answers may be different. However, it is certain that the Armenian Diaspora needs to ask the right questions to live in harmony where they are, while developing their ties and cooperation with Armenia.
Thumbnail Image
Item
In Search of a Haven and Seeking Fortune: The Economic Role of Ottoman Armenian Migrants in British-Occupied Egypt (1882-1914) (Part I.)
(2020) Bedros Torossian
Պատմաբանները ընդհանրապէս կը խօսին Եգիպտոսի ԺԹ. դարավերջ-Ի. դարասկիզբի յոյն եւ հրեայ փոքրամասնութիւններու ունեցած տնտեսական դերին մասին, մինչ հարեւանցի կ'ակնարկեն եգիպտահայոց: Իր գիրքին մէջ Modern Egypt (1908), Եգիպտոսի անգլիական տիրապետութեան ներկայացուցիչ եւ լիազօր յանձնակատար՝ Լորտ Քրոմըր, նսեմացնելով հայոց տնտեսական դերը գրած էր, թէ հայերը մեծամասնութեամբ խանութպաններ էին: Այս յօդուածը հակադրուելով այդ տեսակէտին, լուսարձակի տակ կ'առնէ հայոց բազմակողմանի եւ կարեւոր ներդրումը Եգիպտոսի տնտեսութեան: Ի տարբերութիւն ԺԹ. դարասկիզբին, դարավերջին արդէն հայերը ո՛չ միայն պետական պաշտօնեաներ էին, այլեւ՝ անոնց ճաշարանատէրեր, բժիշկներ, իրաւաբաններ, ճարտարապետեր, լուսանկարիչներ, խմբագիրներ եւ լրագրողներ, ոսկերիչներ, արհեստաւորներ, դերձակներ եւ կօշկակարներ: Անոնցմէ ոմանք մինչեւ իսկ յաջողած էին մուտք գործել ծխախոտի արդիւնաբերութեան մարզ, հիմնելով բազմաթիւ գործարաններ: Այս բոլորը ամուր վկայութիւնն են եգիպտահայութեան՝ Եգիպտոսի տնտեսութեան ունեցած բազմաբնոյթ նպաստին: