HU Repository
HU Repository serves as an academic and research repository, offering a rich assortment of Haigazian Armenological Review research outputs along with publications from the Armenian Diaspora Research Center (ADRC) and Haigazian University Press (HU Press). Additionally, it hosts a repository of MA and MBA theses.
With a focus to meet the needs of scholars, students, and researchers within and beyond the Haigazian University community, our repository provides seamless access to a diverse range of scholarly materials. Whether you're delving into historical studies, exploring contemporary research topics, or seeking insights from thesis works, the HU Repository stands as a cornerstone for intellectual inquiry and collaboration.
Communities in Haigazian University
Select a community to browse its collections.
Recent Submissions
Սեֆեան պետութեան մէջ հայութեան կեանքը կարգաւորող շարիաթական օրէնքները ԺԷ.-ԺԸ. դդ.
(2020) Քրիստինէ Կոստիկեան
The Armenian subjects of the Safavid state who lived in the regions of Eastern Armenia as well as those who had settled in Isfahan and its vicinity were granted dhimmi status. This status was based on pacts concluded by Arab conquerors with high-ranking Armenian clerics in conformity with the aqd al-dhimma concluded by the Prophet Muhammad with the non-Muslim communities of the Arab Peninsula. The initial entitlement and duties, however, were modified and detailed in time due to new circumstances and nuances and were fixed in the decrees obtained by the Armenian catholicoi from the Safavid shahs and high Muslim clerics.
Based on the Mesrob Mashdots Old Manuscripts Institute's (Madenataran's) archival collection of such Persian documents, the article explores the rights and duties of Armenian dhimmis in Safavid Iran between the 17th and 18th centuries, specifically focusing on practices of inheritance, ownership and taxing, which elucidate certain aspects of the socio-economic state of the Armenians under Safavid rule.
Սուրիահայ կրթական գործին կուսակցականացումը սկիզբէն մինչեւ 1946
(2020) Յակոբ Չոլաքեան
The article focuses on the Syrian-Armenian school network as a case study, and describes the attempts to infiltrate partisan propaganda into Syrian-Armenian schools. The author notes that such attempts had become obvious as of the 1890s. Armenian parties' presence in the schools increased particularly after the restoration of the Ottoman constitution, when Henchag and Tashnag party propaganda efforts opposed each other in the school milieu. The school boards reacted strongly against this infiltration and tried to keep education separate from party influences. Interparty conflicts grew further after the armistice, during the formation of the post-Genocide Syrian-Armenian community, when Armenian schools start forming Orthodox, Catholic and Evangelical as well as societal networks. First, both parties controlled the union- owned schools and established an influential presence in certain community schools. The Tashnag camp succeeded in dividing certain Evangelical and Orthodox schools, under the call of "no to denominational discrimination" and established a network of united schools.
The conflict further intensified when a number of Orthodox-run schools joined the network of schools sponsored by the AGBU and were supervised by local AGBU chapters. These chapters gradually came under the influence of the Hencahag and, to a larger extent, the Ramgavar parties. Foreign missionary schools, however, maintained a distance from party interference in their school network. The French authorities expressed distress concerning party infiltration and interparty conflict in education. As a result of these developments Armenian educational space was gradually divided into three spheres of party influence and very few maintained their independence. This situation persisted until the 1946 repatriation.
ՀՀ բարձրագոյն կրթութեան բարեփոխումները Բոլոնիայի գործընթացի ծիրում
(2020) Քրիստինէ Նաջարեան
Since the proclamation of its independence, the Republic of Armenian has embarked on a reform of its higher education sphere, aiming at integrating the sphere into the European higher education system. This study highlights the stages of this reform process, the application of its details and its implications. The article details the endorsement by Armenia of the Bologna educational process, which eventually led to the transformation of the higher education system in the republic to a system congruent with the norms and system of its European counterpart and eventually its integration into the European Higher Education Space.
The article assesses this continuous process and the advantages it has brought both to the sphere of higher education in the republic and to its graduates.
Պանդխտութեան խնդիրը Հայաստանում (աւանդոյթ եւ արդիականութիւն)
(2020) Միհրան Գալստեան
The article discusses the impact of late 19th century, Soviet and post-Soviet emigration on Armenian families. It is based on archival materials, press coverage and analyses, and statistical data as well as ethnographic field work conducted by the author.
The author notes that during the second half of the 19th century emigrants of Western Armenia left mainly for Constantinople, where their number reached up to 50-60,000. On the other hand emigrants of Eastern Armenia left mainly for the major industrial centers of Transcaucasia and Russia like Baku, Tiflis, Elizavetpol, etc. The author argues that emigration had a negative socio-psychological impact on families and family relationships and cites Yervant Lalayan's claim that it contributed to the collapse of the patriarchal family and the formation of small families.
Soviet rule in Armenia brought huge changes to human socioeconomic and political relations and marked a shift in the nature, content, forms, direction and consequences of labor migration on family relations and family construct. Out of a total population of 3,218,400 an estimated 24,931 migrant workers had left Soviet Armenia in 1983.
In the post-Soviet period massive emigration took place from the Republic of Armenia and reached 40-50,000 annually. In his analysis, the author assesses emigration as a disruptor of the normal life cycle and sequence of family life, a hindrance to spouses' reciprocal adaptation, and a source of the development of family conflicts and divorce, due to a short, insufficient pre-marital acquaintance period, absence of the father figure from the newly formed family immediately after marriage, living apart immediately after the birth of the first/second child and the decrease of the father's role in socializing and educating the children, leading to a number of socio-psychological problems within the family.
The author concludes that during both pre-Soviet, Soviet and post-Soviet times emigration had a significant impact on family relations and was a critical factor leading to the increase in the number of unstable families and divorces in Armenia.
The Role of Ethnic Culture in Work-Family Balance among Armenian Women in Leadership Positions in Higher Education in the United States
(2020) Hasmig Kelligian Baran
Ուսումնասիրութիւնը լուսարձակի տակ կ'առնէ Մ. Նահանգներու բարձրագոյն կրթասպարէզի ղեկավար դիրքի երեք հայ կիներու՝ իրենց աշխատանքն ու ընտանիքը հաւասարակշռելու փորձը, որ ունի ընկերային այժմէականութիւն:
Ուսումնասիրութիւնը կ'առանձնացնէ դիմագրաւուած մարտահրաւէրները եւ յաղթահարելու համար որդեգրուած ռազմավարութիւնները: Հաւասարակշռումը իրագործելու համար առանձնացուած են նաեւ ասպարէզային եւ անհատական աջակցութեանց համակարգերը, ներառեալ՝ էթնիք մշակոյթը:
Մարտահրաւէրները արդիւնքն էին արհեստավարժ եւ տանտիկին կրկնակի դերին եւ պատասխանատուութեան պահանջներուն, ի դիմաց՝ սեռոյթի կարծրատիպերու եւ արհեստավարժութեան զիջումներ ու անհատական զոհողութիւններ յարաբերակցութեան:
Յառաջացած արհեստավարժ եւ անհատական աջակցութիւնը նպաստած է աշխատանք-ընտանիք հաւասարակշռութեան գոյառումին: Անհատական աջակցութեան առաջին աղբիւրը եղած է ընտանիքը, ծնողքը, ամուսինը՝ իրենց զաւակներու հոգատարութեան եւ կրթական ուղիի ընթացման առումով: Միւս կողմէ պաշտօնակիցներու, հաստատութենական կանոնագրական տրամադրութիւններն ու միջոցներու արհեստավարժ վարժանքները, ուղղորդումը եւ մենտորութիւնը եւս նպաստած են անոնց աշխատանք-ընտանիք հաւասարակշռութեան յաջողացման:
Յառաջացնելու համար այս հաւասարակշռութիւնը անոնք գործադրած են այլազան ռազմավարութիւն. աշխատանքն ու ընտանիքը դարձած են իրենց տեսադաշտը, իրենց կարողութեան լաւագոյնով կատարած են իրենց պատասխանատուութիւնները եւ ապահոված ընտանիքին բարօրութիւնը, յառաջացուցած աշխատանքի դրական միջավայր՝ մասնակցային եւ ժողովրդավար առաջնոդի մօտեցումներ որդեգրելով, ժամանակը վարած են արդիւնաւորապէս, կանխաւ ծրագրելով եւ ծրագիրը բաժնեկցելով առնչակցիներուն: Զգօն ճիգով սորված են նման այլ կիներու փորձառութենէն, երկու դերերը դիտարկած իբրեւ յարիր եւ փոխադարձաբար օգտակար համարկած զանոնք:
Վերջապէս, հայ կնոջ էթնիք մշակոյթը՝ ընտանիքին մէջ արմատաւորուած կորիզային արժէքները, ինչպէս՝ կրօնք, կրթութիւն, ուսում եւ պատմութւին, յատկանշականօրէն ներշնչած են զանոնք եւ խթանած՝ գերազանցելու իրենց առաջնորդողի մղումը եւ յաջողելու հաւասարակշռել աշխատանքն ու ընտանիքը: