HU Repository
HU Repository serves as an academic and research repository, offering a rich assortment of Haigazian Armenological Review research outputs along with publications from the Armenian Diaspora Research Center (ADRC) and Haigazian University Press (HU Press). Additionally, it hosts a repository of MA and MBA theses.
With a focus to meet the needs of scholars, students, and researchers within and beyond the Haigazian University community, our repository provides seamless access to a diverse range of scholarly materials. Whether you're delving into historical studies, exploring contemporary research topics, or seeking insights from thesis works, the HU Repository stands as a cornerstone for intellectual inquiry and collaboration.
Communities in Haigazian University
Select a community to browse its collections.
Recent Submissions
The Dynamics of Interstate Relations in the Caucasus A: Russian-Turkish Relations in the Post-Soviet Period
(2023) Grigor M. Arshakyan; Aram V. Safaryan
Յօդուածում քննարկւում է վերջին 30 տարիներին ռուս-թուրքական յարաբերութիւնների զարգացման գործընթացը, աշխարհաքաղաքական մրցակցութեան հիմնական երեսակները եւ յատկապէս հակամարտութիւնները Հարաւային Կովկասում եւ յարակից տարածաշրջաններում:
Հեղինակների կարծիքով այս ենթախորքում առանցքային են արցախեան երկու պատերազմները, վրաց-հարաւօսական հնգօրեայ պատերազմը, ինչպէս նաեւ ուկրայնական ճգնաժամը, լիբիական եւ սիրիական հակամարտութիւնները, որոնցում Մոսկուան ու Անկարան ունեն հակոտնեայ շահեր: Աւելին, այդ հակամարտութիւնների կարգաւորման վերջնարդիւնքից է մեծապէս կախուած լինելու Հարաւային Կովկասի ուժային նոր բաշխումները:
Յօդուածում հեղինակները ներկայացնում են նաեւ ռուս-թուրքական երկկողմ յարաբերութիւնների զարգացման օրինաչափութիւնները, որոնք աչքի են ընկնում մրցակցութեան եւ համագործակցութեան համադրութեամբ:
A Model of Social Entrepreneurship for Armenia
(2023) Knarik Voskanyan
Հետազօտութիւնը նպատակ ունի ոչ միայն բացայայտելու ըպկերային ձեռնարկատիրութեան առաջխաղացման հիմնական խոչընդոտները այլեւ առաջարկում է հանրային խնդիրների նորարարական լուծումներ, դրանց համապատասխան մոդէլ՛ պետական եւ մասնաւոր ու միջեւ նպատակային գործակցութեան շներհիւ։ Հետազօտութեան ընթացքում հիմնուելով թեմայի վերաբերեալ առկայ գիտական տեսութիւններու վրայ եւ օգտագործելով փորձագէտների, պետական պաշտօնեաների, հասարական կազմակերպութիւնների, ինչպէս նաեւ գործատիրութեան ներկայացուցիչների հետ վարած հանգամանալից եւ բազմակողմանի հարցազրոյցներ արդիւնքները՛ մշայել ենք Հայաստանին եւ նմանատիպ զարգացող երկրներին յարիր ընկերային ձեռնարկատիրութեան մոդէլ։ Մոդելի հիմքում ընկած է դիզայն-մտածողութեան մօտեցումը, որն արժեւորում է կառավարութեան դերը ընկերային ձեռնակատիրութեան խթանման գործընթացում (հանրային ճգնաժամային խնդիրների վերաբերեալ փաստերի վերհանում, թիրախաւորուած հարկային գործիքակազմերի խթանում, մասնաւոր ձեռնարկատիրական գործունէութեան խթանում, շահագրգռուածութեան եւ մրցունակութեան բարձրացման համար յաջողուած նախաձեռնութիւնների պարգեւատրում եւ հանրութեանը կրթելու գործընթաց՛ ընկերային ձեռնարկատիրութիւնն լայնօրէն առաջ մղելու համար)։
Անտոն Մատաթիա Գարագաշեանի փիլիսոփայութեան դասագիրքերը եւ գիտապաշտութիւնը
(2023) Ճան Էրզրումլուօղլու
During the second half of the 19 century, in line with Europe, some Western Armenian intellectuals started to become acquainted with positivist and materialistic ideas. One of these intellectuals was Anton Madatya Karakashian, who, under the influence of the German materialist philosopher Büchner, quit his clerical status and adopted a scientific worldview.
Karakashian propagated scientific views in some of his articles, but his main contribution was his Armenian textbooks on philosophy and logic. These books reflect his scientific worldview which stands closer to the empiricists. Furthermore, these books played an important role in introducing Western philosophy to Armenian students.
Karakashian was also a well-known Armenologist, educator, linguist and a popular textbook author. He promoted critical thinking, yet he was conservative in terms of language and campaigned for the revival of Krapar (classical Armenian), and even launched a journal in classical Armenian.
Հեքիաթի ժանրակազմութեան հետագիծը Օշականի մօտ եւ Օշականից դուրս (ժանրային խորհուրդն ու գայթակղութիւնը)
(2023) Սուրէն Դանիէլեան
The paper examines Hagop Oshagan's preferential details of the fairy tale. It focuses on Oshagan's short and long literary prose in the compiled volume Khorhurtneru mehyane (Temple of Mysteries) published in 1922, as well as the two novels written at the end of his life, Gyankin bes (Like Life) and Osgi Orane, (which Oshagan considered fairy tales). Naturally, Oshagan's fairy tales are linked on the one hand to the classical tradition of Armenian fairy tales developed by Ghazaros Aghayan, Rupen Zartarian, Telgadintsi, Mesho Kegham, and Hovhannes Toumanian, while on the other hand they bring forth unique features, which enable us to talk about Oshagan's path of developing fairy tales.
The paper takes into account the pictorial as well as the theoretical perceptions of both Armenian and international fairy tale writers (Taniel Varoujan, Rupen Sevag, Vahan Tekeyan, Honoré de Balzac, Marcel Proust and others).
The paper is developed through important bibliographical information, textual analyses and theoretical generalisations. It highlights the definition Oshagan gave to the genre,
concerning the critical layers of the correlation of fairy tale and life, and compares these to the approaches of Shahan Shahnur, Vahé Oshagan, Sdepan Topchian and others.
The author notes that the fairy tales of Oshagan represent a period in his creative life and open up a unique window to see his world perception and stable preferences, which go beyond the limitations of the genre, penetrate into the world of the novel and play an important role in depicting the full picture of his literary creation.
Սուրբ Ներսէս Շնորհալու երաժշտական ժառանգութիւնը (մահուան 850ամեակի առթիւ)
(2023) Արփի Վարդումեան
The well-known 12* century Catholicos of Cilician Armenia, St. Nerses Shnorhali (The Graceful, 1100-1173), was one of the greatest persons of medieval Armenian culture and a talented poet-composer. His versatile artistic heritage belongs not only to the Armenian people, but also to the entire civilized world.
St. Nerses the Graceful was not only an outstanding Armenian composer of his time, but also a great reformer of medieval Armenian musical thinking. He streamlined and renewed the old ceremony of the Armenian Church's rite through his new and splendid creations. In addition, he edited nearly the whole musical heritage of previous composers and became the greatest reformer of Armenian spiritual music.
The poetical and musical heritage of the eminent philosopher, composer and singer St. Nerses Shnorhali is extremely important in the history of Christian musical culture as a whole due to its content and depth. In his best creations St. Nerses Shnorhali predetermined European Renaissance tendencies in the developmental trends of medieval philosophical and aesthetic thought.